Peuterlesje

Dinsdagochtend, ik word uitgerust wakker. Hé, wacht, hier klopt iets niet. Mijn wekker is niet gegaan en ik ben uitgerust wakker? Snel kijk ik op de klok. 7.30u. Shit, dat wordt haasten. De oudste moet naar school en vandaag zou onze grote klusweek beginnen. De meisjes krijgen een gezamenlijke kamer, waarbij onze jongste een heus juniorbed gaat krijgen.

Manlief snurkt nog even verder, de jongste ook. Ik begin me half aan te kleden, terwijl ik onze oudste dochter wakker maak. “Beetje opschieten lieverd, we zijn een beetje laat”. Gelukkig is ze erg zelfstandig, maar het blijft een beginnende kleuter. In alle haast maak ik beneden vast haar boterham en broodtrommels klaar, want ze zou vandaag ook overblijven. Plots hoor ik dan toch onze jongste. “Mama, alles is nat”. Eerst denk ik nog dat ze gewoon haar luierbroekje bedoeld, maar al snel kom ik erachter dat het meer is dan dat wanneer ik haar doordrenkt op de trap zie staan. “Hoe kan dat nou?”, vraag ik haar, terwijl ik doorloop naar haar kamertje. “Is dit helemaal door je luierbroekje heen gegaan?”. In een split seconde zie ik alles in razend tempo aan mij voorbij flitsen. Hoe moet ik dit in een half uur fixen? Niet alleen haar pyjama, maar ook haar hele bed is nat. De dame vond het niet nodig een luierbroekje aan te hebben ‘s nachts, want “Ik kan toch al zonder?!”. Eh, ja, overdag lieve schat, niet ‘s nachts. Snel zet ik haar bij papa onder de douche en haal ik haar bed af. Dat ze daar een hele nacht in heeft geslapen, niet te begrijpen. Én een zeer slechte timing ook, gezien er heel veel op de planning staat vandaag.

Gelukkig hebben we nog een extra matras staan, want ja, alles moet luchten en gewassen worden. De oudste is inmiddels begonnen aan haar boterham, ondertussen doe ik een was en kleed de jongste aan. Lukas brengt onze dochter naar school, terwijl ik aan het uithijgen ben van al dat geren. Wat een ochtend! Ik zal er maar niet verder over uitwijden waarom onze jongste vervolgens in haar nieuwe kamer een week in een campingbedje heeft geslapen. Het drama had zich twee dagen later herhaald, dit keer ‘s nachts. Lag toch niet zo lekker, zo’n kletsnat bed. Een extra matras voor een juniorbed, nee, dát hebben we niet. Dat wordt voortaan dus dubbel checken op een luierbroekje. Mijn straf: heel veel wassen! Ik heb mijn lesje wel geleerd. Van een peuter nota bene.

Hai, ik ben Danielle, 27 jaar, getrouwd met Lukas en fulltime mama van onze twee peuterdochters. Naast het moederen run ik een shop en houd ik met liefde een creatieve blog bij. Ik vind het heerlijk om te schrijven en freubelen, waarmee ik ook nog anderen kan inspireren. Uiteraard hoop ik dat bij jou ook te doen. Lees en geniet!

Liefs, Danielle