Web
Analytics

Zit ik hier, met mijn baby van inmiddels ruim een maand. Wat zeg ik, ruim een maand? Het was toch gisteren dat ik was bevallen van dit knappe mannetje? Echt, ik weet het, het klinkt zo cliché, maar ik knipper met mijn ogen en de tijd is voorbij gevlogen.

Wat betreft bevalling en tijd, het ging snel, uiteindelijk. En dan ben je ineens, in een seconde, opnieuw moeder van een heel klein wezentje waar jij helemaal verantwoordelijk voor bent. Dat is toch bizar als je je dat bedenkt!

Tijdens mijn zwangerschap hadden we met Kerst de gender reveal gepland voor familie. Mega grote zwarte ballonnen vulden we met blauwe confetti. Bewust hielden we dit voor onze dochters ook nog even als verrassing. Je snapt wel dat die ballonnen anders niet nodig waren geweest 😉 Wel hadden we uitgelegd dat blauwe confetti een broertje zou betekenen en roze confetti een zusje. Toen zij na het kapot prikken van de ballon blauwe confetti door de lucht zagen dwarrelen, riepen ze: “Ooooh, we krijgen een blauw broertje”. Goed, dat snapten ze dus nog niet. Na enige uitleg begrepen ze inmiddels wel wat een broertje is: “Die heeft een plasser, hè mam?”. Maar dat dat broertje niet blauw zou zijn, dat moest nog worden bewezen na de bevalling. Dus lieve Jozua, als je later de bijnaam ‘smurf’ krijgt, dan snap je misschien waarom.

Liefs een trotse mama van drie